Mopperen

Of ik niet even ergens anders kan gaan zitten. De jongens schijnen last te hebben van mijn gemopper en gekreun terwijl ik op de toetsen sla van mijn laptop.

Het is bijna etenstijd en mijn ovenschotel is mislukt, ik ben druk aan het zoeken naar een ander recept wat ik kan maken met de overgebleven ingrediënten. Er moeten er twee naar voetbaltraining dus een stevige maaltijd is gewenst.

Ik weet wel waarom het eten is mislukt, maar ik vertel het niet aan ze. Ik heb gezegd dat de temperatuurmeter kapot is in de oven. Ze wilden er best even naar kijken. Nee laat maar. De werkelijke reden is dat ik een verkeerde ovenstand heb gebruikt. Behoorlijk dom.

En ik denk dat ze me ook vrij vlot kunnen uitleggen hoe deze website werkt. Ik heb al een aantal berichten getypt die op onverklaarbare wijze zijn verdwenen. Het is voor mij abracadabra het WordPress. Ik zal er zondag eens rustig voor gaan zitten.

Moppermoppermopper….het zal de tijd van de maand wel zijn die alles een beetje tegen zit.

 

Advertenties

Stad vs dorp

We wonen tijdelijk in een stad. De basisvoorzieningen zijn er, sportscholen, zwembad, middelbaar onderwijs. Maar dan houdt het ook wel op. Er is een schrijnend tekort aan parkeerplaatsen en het lijkt erop dat er continu aan de wegen wordt geklust.

Buiten een lokale shoarmatent is er geen buitenlands voedsel te vinden. Schijnt er in het verleden wel geweest te zijn. In het verleden was er van alles meer, nu is er voornamelijk leegstand in de winkelstraat.

Thuis voelen doen we ons hier niet maar de kinderen zitten op een fijne school en zijn lid van verschillende sportverenigingen. De tweeling is hier geboren en hebben ook al vrienden vanaf hun kleutertijd. En zoals dat gaat met jongens, ze hebben altijd wel wat te doen of er is ergens een feestje of ander evenement waar ze naartoe willen. Ik vermoed dat er een hoop onrust zal komen als ze weten dat Tom en ik van plan zijn te verhuizen naar de andere kant van het land. Daar wonen de ouders van Tom, ze zijn hulpbehoevend en wonen in een mooi dorp. Een dorp met prima voorzieningen als in deze stad maar daarnaast ook meer ruimte en comfort.

De gezondheid van Tom’s ouders gaat langzamerhand achteruit, en wij kunnen door de week niet veel voor ze betekenen. Nu de zorg afkalft en ook nog eens duurder wordt zitten we er sterk aan te denken bij hen in de buurt te gaan wonen. Dan kunnen we meer voor ze doen, ze zullen dat idee vast prettig vinden.

Voor Tom zal het niet veel voeten in de aarde hebben, per slot van rekening reist hij iedere dag voor zijn werk naar de Randstad.
Ik werk voornamelijk uit huis en als ik erop uit moet dan is dat ook geen probleem.

Er is nog geen duidelijk plan en we hebben de jongens ook nog niets verteld. Want dat ze niet staan te springen om te verhuizen is wel zeker.

Ik ga weer verder rondkijken op Funda 🙂

Soof xoxo

 

Zo, laten we beginnen

Terwijl de kat lekker ligt te spinnen op schoot, de koffie pruttelt en de kachel loeit zit ik onderuit te bedenken hoe ik dit blog vorm ga geven.

Schrijven over je gedachten en dingen in je leven schijnt verhelderend te werken. Het lucht op en je krijgt er digitale vrienden voor terug. Een win-win situatie.

Voor mij op de keukentafel ligt een hoop was, die wacht geduldig tot ik het vouw en opruim. Nog even geen zin in. De dag duurt nog wel even. Het is pas half elf.
Ook de vaatwasser en de droger piepen als teken dat ze klaar zijn. Die wachten beiden ook maar even. Eerst even relaxen. Wat blogs doorlezen. Inspiratie zoeken voor de feestdagen die nog een poosje voor me liggen maar toch, het is nu al leuk om er overna te denken.

Het voordeel van freelancen is dat je, met een beetje mazzel, je eigen tijd kan indelen. Daarom heb ik vandaag wat tijd om te relaxen. De afgelopen weken waren erg hectisch met de verhuizing en alles is nog niet op orde.

Genoeg gekletst, ik ga wat doen.
Soof xoxo